دانش آموز کم شنوا در کلاس

دانش آموز کم شنوا در کلاس: برای معلمان راهنمایی و دبیرستان

انتقال از دوره دبستان به دوره راهنمایی و بعد هم دبیرستان برای بسیاری از 11 ساله ها همراه با نگرانی است. برای کودک کم شنوا این نگرانی ها دو چندان است.

زیرا می دانند برای آنها عادت کردن به برنامه های جدید بسیار سخت تر از همکلاسی هایشان است. ممکن است به دلیل ضعیف تر بودن در خواندن و نوشتن معذب و خجالت زده شوند و نگران این باشند که معلمان و همکلاسی ها آنها را کودکان کودن تصور نکنند.

بهتر است از آنها بخواهید دفترچه یادداشت و کاغذهای یادداشت شخصی برای خود داشته باشند که بتوانند به دیوار کلاس بچسبانند. دائم از خود بپرسید آیا منابع کمک آموزشی کافی به دیوارهای کلاس زده اید که به صورت دیداری به آنها کمک کند، همچنین بهتر اسامی معلمان و دیگر افراد را نیز به صورت نوشته داشته باشند که از ابهام و سردرگمی آنها جلوگیری شود.

در اینجا نکات مهمی ذکر شده است که باید به خاطر داشته باشید:

—برای یافتن بهترین راه برقرای ارتباط با کودک کم شنوا کمی وقت صرف کنید.

—برای آموزش واژه ها و مفاهیم جدید و یادآوری آنها به کودک وقت بگذارید.

—تا حد امکان از وسایل آموزشی دیداری مانند تصاویر، اشیاء و مدل های آموزشی استفاده کنید.

—زمانی که چیزی می نویسید همزمان صحبت نکنید.

—کودک را مجبور نکنید برای مدتی طولانی بدون استراحت لب خوانی کند.

—به کودک کم شنوا بیش از حد دستورات شفاهی ندهید.

—زمانی که از فیلم یا دی وی دی استفاده می کنید به خاطر داشته باشید از کودک نخواهید که یادداشت بردارد زیرا هربار که سرش را برای نوشتن پایین می اندازد مقداری از اطلاعات را از دست می دهد (در حالی که کودکان دیگر اینطور نیستند).
نوار یا سی دی های صوتی ضبط شده را همراه با متن نوشته شده آنها به کودک بدهید زیرا دسترسی به اطلاعات ضبط شده برای کودک کم شنوا مشکل است.

—در امتحانات و آزمونها به جای استفاده از نوارهای ضبط شده خودتان آن را بصورت شفاهی ارائه کنید.

—دیکته گفتن به کودک کم شنوا مانند دیکته گفته شدن به دیگر کودکان نیست. زیرا آنها قادر نیستند همزمان گفته های معلم را دنبال کنند و آنرا بنویسند

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه × دو =